Week 3 van Stubbekøbing naar Malmö

Deense gastvlag in top

15 – 21 juni 2017

Wij mogen niet klagen, het is vakantie en wij amuseren ons prima! Zien een heleboel interessante dingen en hebben tijd om te lezen. Maar het is ook zomer! En dan verwachten wij temperaturen die toch wat hoger zijn dan 20°C. Kunnen jullie misschien wat van de Nederlandse hitte naar het noorden sturen?

Wij verlieten jullie in Spodsbjerg op het eiland Langeland, en wij verlieten dat plaatsje ook. Naast de steigers waar vnl. 180 privé-vissersbootjes aangemeerd liggen, het havenkantoor (met korte openingstijden), natte cellen en keukens (eentje speciaal voor de vissers om hun pas gevangen vis te verwerken), telde dit plaatsje een veerhaven en 3 gebouwen. Al met al 150 meter naar links en 150 meter naar rechts. Tussen de wassen door al snel bekeken dus.

Stubbekøbing

Het volgende reisdoel was “zo ver mogelijk richting Kopenhagen”, dat zou een lange dag varen worden! Het werd een mooie dag, wanneer de wind niet zo kil zou zijn, zouden wij hebben kunnen genieten van de ca 25°C. De gevoelstemperatuur bleef laag. De wind stond gunstig het uitzicht was mooi. Het is lastig om het uitzicht te omschrijven, maar de vele eilandjes in de verte, de boten die ons passeerden, alles droeg bij aan een zeer geslaagde vaardag. Tijdens het varen besloten wij een “omweg” te nemen, oostelijk van het eiland Møn, vanwege de voorspelde imposante krijtkust van dit eiland. Wij hadden dit eigenlijk in een overmoedige bui besloten, de nieuw te varen afstand viel enorm tegen. En in plaats aan de noordkant van het eiland Møn aan te kunnen meren, moesten wij al in de passage tussen de eilanden Møn en Falster de jachthaven in Stubbekøbing binnenlopen.

De havenmeester ontving ons vriendelijk had een heel verhaal over de omgeving, het weer en vooral de haven, waardoor het steeds later werd. In de “stad” konden wij kiezen voor een Thai of een Italiaan, maar bij de cafetaria bij de Veerhaven hadden ze de lekkerste kippetjes uit de oven. Net zoals oma die klaar maakte! Dat lieten wij ons geen 2 keer zeggen. De kip was inderdaad heerlijk, de geserveerde groente wat eenzijdig (flinke hoeveelheid plakjes zoetzure augurken). Dat mocht de pret niet drukken, wij lieten het ons smaken. Voordat wij aan de terugweg begonnen sloeg het weer om: dikke regendruppels en fikse wind. De deining zorgde er voor dat wij een heerlijke nachtrust hadden.

Op vrijdag viel het weer flink tegen. Veel wind en door de regen minder zicht, zouden wij gaan varen? Het was kil en dus hebben wij zelfs de verwarming aan gedaan! De wind kwam uit het westen, wij waren daarom nog redelijk beschut door het eiland Møn waar wij ten oosten van zouden varen. Dus ja, wij zijn vertrokken. Wat een gedein! Tussen de buien door wat foto’s gemaakt van de veel besproken kust. Eigenlijk vonden wij de omschrijving tegenvallen, natuurlijk hebben wij tijdens een eerdere tocht de krijtrotsen van Cardiff gezien.

Achtervolgd door de golven tot in Klintholm

Tegen de tijd dat wij de top van het eiland naderde en dus de volle laag wind uit het westen zouden krijgen, was de wind al aangewakkerd tot 6Bft uitschieters naar 7. Dit was niet aangenaam en ook niet verstandig. Dus moesten wij ons doel herzien en liepen binnen bij Klintholm op het puntje van de beschutte baai die wij hadden bevaren.

Klintholm is een moderne haven, vakantiewoningen en appartementen, ligt aan de “Margriet”fiets-route die door heel Denemarken leidt. In de naam van de plaats zit “klint” dat krijt betekent. Dus of de huizen hier van oudsher van krijtsteen zijn gemaakt, ofwel omdat ze er bovenop gebouwd zijn? Niemand kon het ons zeggen. Wij hebben ons laten vertellen dat huizen in Denemarken, zeker buiten de steden, altijd van hout werden gemaakt. Dit was ruim voorradig en gemakkelijk te verwerken.

Wij waren niet de enige die een veilige haven zochten, de hele middag druppelden er bootjes binnen. Het was dan ook uiteindelijk 8Bft met uitschieters naar boven! Het binnenlopen was voor ons ook niet eenvoudig, anderen hadden zelfs meer moeite. Zo ontstond er even een relletje in de haven na een aanvaring van een zeilboot die ongecontroleerd een afgemeerde andere zeilboot voorbijging.

fladfisk in Klintholm

In de middag hebben wij een heerlijke wandeling door Klintholm gemaakt, dat een stuk groter was dan wij hadden verwacht. De oudere huisjes zijn hier laag en in allerlei tinten geel (van crème tot okergeel) geverfd. Na de wandeling hadden wij natuurlijk lekkere trek gekregen en hoe kun je een land beter leren kennen dan via zijn keuken? Dus zij wij om 19:30 het fladfisk restaurant ingestapt. Achteraf gezien waren wij de laatsten die het restaurant binnen stapten. Kort nadat het eten aan ons was geserveerd werd de keuken schoongemaakt. Uiteindelijk zaten wij als enige in het restaurant! Op vrijdagavond! In een toeristisch stadje! In de zomer! Jullie begrijpen het, wij waren verbaasd. De fladfisk was overigens heerlijk, werd vertaald als schol, maar het betekent natuurlijk alleen maar platvis. De vissen waren een heel stuk dikker dan bij ons thuis de schol of slibtong. Ook hier was het bijgerecht een overdosis zoetzure augurken, maar ook gemengde sla werd erbij geserveerd.

Deense gastvlag
Krijtkust Møn

De wind zou in de nacht afnemen, maar de volgende ochtend was het nog steeds 7Bft. Hij nam wel af, de eerste zeilschepen vertrokken met 6Bft de haven, wij keken het nog even aan, maar verlieten uiteindelijk ook de haven met een kleine 6Bft /afnemend. Er zat duidelijk nog veel energie in het water, het kolkte nog behoorlijk na. Ook de wind was niet echt gunstig, de overtocht was saai, want na Møn konden wij geen kust meer onderscheiden. Die laatste kust van het eiland was zeker de moeite waard. Hier was het eiland beroemd om, dit waren de mooie krijtkusten als omschreven.

Het weer klaarde verder op. De wind werd minder tot een goed behapbare 5Bft, vrij strak uit het westen. De zon kreeg kracht, de temperatuur nam toe: bijna aangenaam! De golven waren door die wind nog steeds spelbrekers. Na een lange tijd kregen wij één van de winmolenparken rond Kopenhagen in het zicht. Daarna de beroemde Sontbrug. De foto’s werden nog niets, je zag nauwelijks een streepje aan de horizon, maar met de verrekijker wisten wij dat wij ons doel naderden.

Onder de kraan

Dè jachthaven in Kopenhagen is Christianshavn, waarvan wij gehoord hadden dat die zeker in het weekend redelijk vol lag. Daarom meerden wij aan in de marina van Dragør, net onder de luchthaven van Kopenhagen. Alle plaatsen leken bezet, toen werd er naar Annelies gefloten, door een Zweedse vrouw. Wij konden langszij bij hen liggen. Terwijl Eric een uitstekende aanmeerjob deed, vertelden anderen dat wij ook wel bij de “kraanplaats” ernaast konden liggen. Wel zo degelijk. Binnen een minuut lag de Strider vast, Annelies had natuurlijk van te voren alle fenders uitgehangen en lijnen voorbereid. Ook de havenmeester vond de plaats prima, de kraan werd toch nauwelijks gebruikt. Hij vertelde wat de reismogelijkheden naar Kopenhagen waren en de plek van de supermarkt, die ook zondags open zou zijn. Prima, dan nu een borrel.

Naast ons was de Deense cultuur hoogtij aan het vieren, achtereenvolgens hoorden wij de Deense variant van “Meisjes met rode haren”, het Smurfen-lied, Pipi Langstrumpf-tune, de Popcorn-song en de vrolijke falderie – faldera wals van André Rieu. Qua schepen, kleding van de bemanning en alcoholgebruik namen wij een sfeer waar van een mengeling van Port Zélande en Rockanje.

Straatje in Dragør

Wij hebben ons hiervan losgerukt en het prachtige oude centrum van dit stadje verkent, opnieuw gekeken naar de gele lage huisjes achter een weelde van stokrozen die volop in de knop zaten en andere vriendelijke planten die op de zon wachtten om kleur te mogen bekennen, net zoals wij. Dragør, ons volledig onbekend, is een nationale attractie omdat zij behoord tot de best behouden “oud-vissersplaatsen” van Denemarken. Een soort Volendam / Marken / Urk. In de middeleeuwen was deze stad het internationale centrum van de haringvangst. Ook is hier het oudste Loodswezen van Denemarken gevestigd.

Daarna de avondhap, verse groente en vis uit de vriezer maakten een goddelijk maal. De buren hadden door overmatige drankgebruik de BBQ, dan wel de gaarheid van het vlees daarop, niet helemaal onder controle, zij hebben op een kooltje gebeten!

Zondagmorgen, niemand wakker, alleen wij. Heerlijk genietend van de zon, een wandeling naar de winkels, een lekker ontbijt. De kale plekken van de averij hebben wij geschuurd, met ontroester en primer behandeld. Op het moment dat wij naar de bushalte liepen ontwaakten onze buren. Wij hebben de havenmeester gevraagd of wij konden blijven liggen, in verband met het aflakken van de schadeplekken. Dit was in orde.

Bij de halte kwam een bus met ander nummer langs en nam ons mee. 100 meter verder bij een bus-verzamelpunt werden wij geadviseerd over te stappen op weer een ander nummer. Een uur later stonden wij in het centrum van Kopenhagen. Eerst het toeristenburo zoeken en de terugreis in kaart brengen. Die zou met metro naar het vliegveld en dan de bus naar de haven goed een half uur duren.

Caritasbrønden
Wat drijft daar nu?
Ooievaarsfontein

Ja, en dan Kopenhagen. Eric kende de stad uit een ver verleden, Annelies niet. Wij zouden vandaag, op deze zonnige zondag, gewoon lekker rondlopen, de stad bekijken. Het Tivoli waren wij met de bus gepasseerd, een drukte van jewelste, daar zouden zij ons niet zien. Wij waren niet ver van de Stroget (de Streep), één van de oudste voetgangersgebieden van de wereld en gevormd door 4 straten. Dat vroeg om onze inspectie. Op het Gammeltorv hebben wij Smørrebrød gegeten, zijn geschrokken van de inhoud van de Caritasbrønden, de oudste fontein van de stad. Aan het Amagertorv staat de Ooievaarfontein, met reigers?!

Rundetaarn
Uitzicht Rundetaarn
Denemarken Point Zero

Weer verder beklommen wij de Rundetaarn uit de 17e eeuw om een prachtig uitzicht over Kopenhagen te krijgen. Deels loop je over een hellende vloer, alleen het laatste stukje is een trap. Naast de toren is het schip van de Trinitaskerk gebouwd, via één van de zijdeuren in de torenwand kun je hier naar binnen kijken. Iets hoger, in het dak van het schip, is nog een zijdeur. Deze leidt naar de universiteitsbibliotheek, geopend in 1657 voor de toen 10.000 boeken die tot dan in verschillende gebouwen werden bewaard. De ronde toren is gebouwd als observatorium waarvandaan niet alleen het heelal werden bekeken. In de holle as van de toren, waaromheen de hellende vloer loopt, ligt het Deense Zero Point. Hiervandaan is Denemarken in triangels verdeeld en binnen elke triangel zijn metingen en berekeningen gedaan. Op deze manier is vanaf 1760 Denemarken nauwkeurig in kaart gebracht, deze kaart is officieel in 1841 uitgegeven.

Daarna de weg vervolgd. Christiaan IV liet begin 17e eeuw in het moeras aan de overkant van de haven de wijk Christianshavn bouwen door Hollandse bouwmeesters. Daardoor lijkt deze wijk een beetje op de grachtengordel van Amsterdam. Hier is de jachthaven waar wij graag wilden liggen, en ja, die was aardig bezet. Maar de verwachting is dat aan het einde van het weekend de nodige boten zullen vertrekken, morgen gaan wij hier heen! Op weg naar het metrostation kwamen wij langs de kayakvereniging onder de Knippelsbro. Hier is ook een eenvoudige bar en restaurant gevestigd, een heerlijk terras aan het water, dus tijd voor een pauze.

Isbutik Dragør

De terugweg ging dus voorspoedig, een korte wandeling naar de Strider, die lag er niet meer! Hij was verlegd naar andere vrijgekomen aanlegplaats, wel weer met bakboord langs de steiger. Dus kennelijk had de havenmeester dat goed onthouden. En kennelijk was er een calamiteit bij een andere boot geweest. Niemand kwam op ons af, wij hebben het maar zo gelaten. Vlot hebben wij onze Cobb klaargemaakt voor een heerlijke BBQ (lamb, rumpsteak, gevulde paprika, gevulde portabello, salade). Dit was echt een zomerse dag, wat is er dan lekkerder dan een ijsje? Wij wisten een ijswinkel te vinden in Dragør en wat schetst onze verbazing: dit is de oudste ijssalon (Isbutik) van Denemarken, gevestigd in 1927! Ja, wij houden van records ;). Na de avondwandeling de spots nog even aflakken en een paar bladzijden lezen. Moe en voldaan van deze mooie dag.

Toeristen bij Lille Havfreu

Maandag, opnieuw een prachtige zomerse dag, zijn wij dus doorgevaren naar Kopenhagen, Christianshavn. Bij binnenkomst kom je dan langs de Lille Havfreu. Ja, wij weten dat ze klein is, lille, maar zo klein? Werden die schippers daardoor afgeleid? Bussen met toeristen stonden zich te vergapen aan deze nummer 1 attractie van Kopenhagen. Kopenhagen ligt op twee eilanden, het noorden op Amager en het zuiden op Sjælland. Een deel van de kade hadden wij de dag ervoor al bewandeld en van de bruggen over de Yderhavnen gekeken, maar vanaf de boot is dit zo veel mooier! Pal voor 11:00 kwamen wij bij de Trangravsbroen, die wij als entree van de haven moesten passeren. 5 minuten later lagen wij in een box, precies pas.

Kennèt!

Er kon nog geen lucifersdoosje aan weerskanten tussen de Strider en de boxpalen. Vanuit de ligplaats hadden wij een prachtig uitzicht op de Vor Frelses Kirke. Langs de toren loopt buitenom een trap, wij waren die middag jammer genoeg net te laat om naar boven te klimmen.

Nyhaven

De havenmeester reageerde niet op onze telefoontjes, dus zijn wij vertrokken naar een hop-on-hop-off bus. Eric’s knie begon onverwacht dik en pijnlijk te worden, dan maar laten rijden. Eerst maar richting Nyhavn lopen om een halte te zoeken. Hier ligt een combi van bruine vloot en restaurant-schepen voor fraaie herenhuizen uit de 17e eeuw. Dit is het “Hotel New York” van Kopenhagen, hiervandaan emigreerden Denen naar Amerika.

Nog meer toeristen bij Lille Havfreu

Wij vonden wij de halte, stapten in de bus richting Kleine Zeemeermin. Nee, betalen ging hier niet, de chauffeur stuurde wel een seller langs. Natuurlijk, net als alle andere toeristen, uitgestapt en ons verdrongen voor het beeldje. Na een kwartiertje hadden wij het wel bekeken en gingen terug naar dezelfde bus. Nee, de seller was er nog niet. Onze volgende hop-off was bij de Botanisk Have (botanische tuinen). Daar genoten van inheemse en uitheemse planten, beschermde planten en vele andere. De palmenkas was als een sauna, buiten was het heerlijk fris. De tuinen liggen net ten noorden van het voetgangersgebied waar wij op een willekeurig terrasje op het Kultorvet iets te drinken wilden nuttigen. De ober kwam terug met de mededeling dat er geen smoothies of milkshakes gemaakt konden worden, de barman was net ontslagen, dan maar gewoon tonic en coca cola, het werd spa rood en pepsi. Elk een halve liter, omgerekend € 9,65! De fooi lieten wij achterwege. Ondertussen vergaapten wij ons aan het gebruik van waterpijpen bij koppeltjes op dit terras. Wij hadden even WiFi, onze administratie moest immers ook door kunnen gaan!

Vor Frelses Kirke

Na de verkoelende versnapering liepen wij door naar het Nationaal Museum dat gesloten bleek te zijn (volgens het toeristenburo zouden zij op maandag open zijn!). Wij nodigden ons vervolgens uit voor een kopje thee bij de Koninklijke familie op het Christiansborg, maar de familie was op staatsbezoek. Dan maar doorgelopen naar de ons bekende Kayakvereniging voor een biertje tegen schappelijke prijs. Vervolgens naar de Vor Frelsers Kirke waar wij helaas niet aan de beklimming mochten beginnen (wel zo goed voor Eric’s knie). Inmiddels waren wij pal bij Christiania de in 1971 zelf benoemde vrijstad gesticht op een verlaten kazerneterrein. Deze hippiewijk kenmerkt zich uiterlijk door kleurrijke muren, bijzondere plastieken, vrijheid en tolerantie van uiterlijk en gedrag, en de verkoop van softdrugs die eigenlijk in Denemarken verboden zijn. Hier wonen zowel idealisten als mensen die buiten de maatschappij vallen. Het nemen van foto’s op deze nummer 2 attractie van Kopenhagen wordt niet gewaardeerd, hebben wij dan ook niet gedaan.

Na alle indrukken en toch veel wandelen zijn wij even terug bij de boot geweest, voeten omhoog, in de zon, de oogjes dicht. Oh ja, en de havenmeester opnieuw gebeld. Aan de Deense buren hebben wij gevraagd of zij een leuke eettent wisten. Zij bleken Zwitsers te zijn (niet aan de vlag te zien). Wij gingen maar opnieuw naar Nyhavn, dat had veel gezellige terrassen. Het werd een grill- en salade-buffet. Heerlijke variaties, van alles een beetje proberen. Uiteindelijk waren wij om 21:00 uur weer terug en redelijk moe. Financieel een meevallende dag: de havenmeester moet nog steeds langskomen, en de seller ook.

Sontbrug vanuit het zuiden

En dan door naar de tweelingstad van Kopenhagen: Malmö. De twee steden worden door de Sontbrug met elkaar verbonden. De brug hadden wij al vanuit het zuiden bekeken, nu gingen wij er noordwaarts langs. Nee, wij zijn niet vergeten te melden dat wij deze brug hebben gepasseerd. Langs de kust van Kopenhagen is er eerst een tunnel, dan een eiland, dan begint pas de brug. Wij hebben eerder dus over de tunnel gevaren.

Zweden zeggen dat Stockholm het hoofd (kennis en macht), Götaburg het hart (hartelijk, open-minded) en Malmö de buik (lekker eten en verzorgde leefwijze) van Zweden zijn. Wij waren benieuwd.

Malmö ligt in Skåne, deze provincie hoorde tot 1658 samen met Halland en Blekinge bij Denemarken. Malmö is dus gesticht door Denen. Misschien dat daardoor de zusterliefde tussen Kopenhagen en Malmö zo duidelijk is? In ieder geval is Malmö al een zeer oude stad dat onder Deense heerschappij in het centrum van het land lag. Bij Zweden ligt het aan de zijkant en dat heeft de bloei van deze stad enorm gestagneerd. Ze is er weer bovenop geklommen en tegenwoordig de 2e stad van Zweden en daarbij zelfs Götaborg voorbij gegaan. Dat was trouwens oorspronkelijk een Noorse stad!

Middelgrundsfortet

Al met al verwachten wij heel wat, eerst maar eens zien daar te komen. Wij murwden ons om 08:45 uit de box voor de brugopening van 09:00. Daarna het zeegat uit. Net als op de heenweg kwamen wij langs het Trekroner, dat in 1787 – 1827 in de haveningang werd aangelegd voor militaire doeleinden. In 1801 werd de Engelse Vloot hier tegengehouden. Even verderop komen wij Middelgrundsfortet tegen in 1890 – 1894 gebouwd en is nog altijd het grootste kunstmatige eiland ter wereld zonder verbinding met het vasteland. Het 3e (en laatste) fort is Flakfortet, in 1910 -1914 aangelegd, als onderdeel van de verdedigingsring van Kopenhagen. Nu is het een geliefde aanlegplaats voor watersporters die de stad willen ontvluchten. Wij gingen met redelijk weer weg, maar onderweg veranderde de winsterkte enorm. Elk half uur alarmeerde de Zweedse kustwacht met “gail-alarm” (>6Bft).

Hoe kwamen wij hier binnen?

Wij hadden twee havens op het oog, beide op geringe afstand van het centrum. Met kunst- en vliegwerk liepen wij de eerste haven binnen. Oplettend voor de ondieptes in de vaargeul en de bijna onzichtbare krappe havenmond. Wij meerden bij de eerste de beste steiger af, onder applaus van toeschouwers. Twee Nederlanders kwamen ons tegemoet, wij hadden beter de andere haven kunnen binnenlopen, daar lig je veel rustiger, is beter geoutilleerd en ligt dichter bij het centrum. Eerst maar een kopje koffie, daarna hetzelfde kunststukje de haven uit, maar nu waren wij ervaren! De Dockan Marina was inderdaad ruimer en rustiger en achteraf veel dichter bij het centrum.

Eigenlijk was dit maar een korte tocht, maar wel spannend. En wij hadden twee dagen daarvoor geslenterd door Kopenhagen, dus besloten wij “een dagje thuis te blijven”. Wij kochten de wasmachineruimte af (3 uur, 2 wasmachines, 2 drogers, 100SKr). Alles werd gewassen en gedroogd dan wel opgehangen. Terwijl de was draaide ook direct de boot van binnen en buiten aangepakt, met plumeau en stofzuiger, natte lappen en een dweil werd het vettige zilte water van de boot geschrobd. Alles blonk weer, tijd voor een borrel en de benen omhoog. Ook ’s avonds gewoon thuis gebleven, boekje erbij en de dag van morgen voorbereiden.

Skatepark Stapelbäddsparken
Turning Torso

Dat werd dus een fietstocht door Malmö. Eerst door Västra Hamnen, de nieuwbouwwijk op het oude haventerrein. Langs het Stapelbäddsparken waar een skateboard-funpark van 2000m2 tot één van de grootste van Europa behoort. Daarna een rondje rond de Turning Torso, een 190 meter hoge spectaculaire woontoren die 90°draait van de basis tot de top. Hij zou in Rotterdam skyline niet misstaan! Het Ribersborg Kallbadhus trok ons niet aan dat hebben wij alleen van buiten bekeken. Door naar het Malmöhus. Eerst maar even koffie met gebak, want wij hadden de dag daarvoor de eerste 1000 km volgevaren! Het werd blåbär- en halonpaj (blauwe bessen- en frambozentaart).

Daarna het Malmöhus in, dat het oudst bewaarde renaissance kasteel in Noord-Europa is. Binnen is een aquarium, als onderdeel van het natuurhistorisch museum. De opgezette dieren worden tentoongesteld op basis van thema’s, bijvoorbeeld voedsel (gebit), snelheid, camouflage e.d. Een verrassende presentatie! In terraria waren verschillende o.a. amfibieën en slangen te zien. In het kunstmuseum was aandacht voor 100 jaar Finse onafhankelijkheid door de presentatie van Fins Design. Schilderijen toonden historische Zweedse en Skånse beroemdheden. Een van de geschutstorens had maquettes van verschillende veldslagen die in deze omgeving gehouden zijn. Ook waren wat harnassen en zwaarden en andere ridder-uitrustingen te zien, hier dankt de stad haar naam aan. Malm = ijzererts.

Lilla Torg
Boda glaswerk Japanse stijl

Lekkere trek trok ons naar Lilla Torg (klein plein), dat sterke overeenkomsten heeft met het Montparnasse van Parijs. Aan dit plein is het Form / Design center gevestigd, natuurlijk even naar binnen gewandeld. Wij waren onder de indruk van het glaswerk,hoewel wij de op Japanse art uitgevoerde vazen niet konden waarderen.

Kockska huset
Krämarekapell, Sankt Petri kyrka

Vervolgens ging onze wandeling naar het Stor Torget (grote plein). Hier staan het Residentset (zetel van de gouverneur) en het Rådhuset, het laatste in de steigers. Het meest opvallende gebouw was het Kockska huset, het oudste huis van de stad (1522). Als eerder genoemd zijn ook in Zweden in het verleden veel huizen in hout opgebouwd. Zij zijn gevoeliger voor brandschade en de weerselementen dan stenen huizen. Daarna gingen wij op zoek naar de Sankt Petri kyrka, het oudste bouwwerk van de stad (13e eeuw). Op de nu witte muren steken de oude houten elementen als het altaar, preekgestoelte en overige relieken fraai af. Het mooiste was de oude Krämarekapell, waar fresco’s uit het einde van de 15e eeuw zijn bewaard.

Thottska huset, 1558

Van de kerk naar de nabijgelegen Sankt Gertrudewijk, met de al bekende oude gele lage huizen en het oudste vakwerkhuis van de stad (Thottska huset, 1558). Op de terugweg naar de fietsen kwamen wij langs het Moderna Museet, waar juist een tentoonstellingswisseling was. Daarom alleen op de 2e  etage de indrukken van 1978 tot 1998 gezien. Wij herkenden veel, waren niet enthousiast over deze tentoonstelling. Met de fiets terug naar de boot, via een supermarkt. Hier net wat andere artikelen te koop dan thuis. Daarna even een momentje rust, voordat wij terug gingen naar Lille Torg voor het avondeten. Kalfsbiefstuk met verschillende kleuren wortel, o.a. bijna zwart, vele malen donkerder dan ooit gezien in Nederland, geserveerd met pommes daupine met prei. Thuis weer even aan de verslavende boeken en op tijd plat. Morgen door naar… 😉

Week 3 in tabel:

Datum Vertrek Naar Aankomst Km Sluizen
15-jun 10:00 Stubbekøbing 18:13 91,2
16-jun 09:00 Klintholm 12:30 37,9
17-jun 09:45 Dragør Marina 17:30 90,6
18-jun  – Dragør Marina  – 0,0
19-jun 09:15 Christianshaven, Købehavn 11:05 17,7
20-jun 08:45 Dockan Marina, Malmö 13:00 33,7
21-jun  – Dockan Marina, Malmö  – 0,0
   Totaal week 2   271,1 0
   Totaal vakantie   1009,1 26

3 gedachten over “Week 3 van Stubbekøbing naar Malmö”

  1. Heerlijk om weer van jullie te horen en mee te varen. En wat zijn jullie al vér!! En dat binnen 3 weken!
    Onze geschiedeniskennis wordt weer flink aangevuld door middel van jullie verslag.
    Jullie hebben vast en zeker een woordenboek bij je als je een restaurant binnenstapt. Want wie zou in godsnaam zomaar de vertaling weten van halonpaj…….? Blabär is nog een beetje te herleiden naar blue berries.
    Wij hebben altijd gedacht dat het in het ‘hoge noorden’ zo schoon was, of was dat maar incidenteel in die fontein?
    Veel plezier op jullie verdere reis. De hoge temperatuur komt er aan. We hebben hier als gekken staan blazen, want wij kunnen wel wat minder hitte gebruiken!

  2. Heerlijk vanmorgen in alle vroegte dit deel van het reisverhaal gelezen. In Wales waaide het ook zo hard en pas toen wij afgelopen zaterdag via de provinciale weg naar Dover reden ging de zon lekker schijnen. Terug in Nederland meteen overvallen door een hittegolf; we hadden zelfs een dode mus op de vensterbank! Geen flauw idee hoe die daar überhaupt gekomen is….
    Maar jullie halen ware huzarenstukjes uit. Eerst het redden van die zeilboot en nu weer een krappe haven in (en uit) onder moeizame omstandigheden. En nu dan weer een flinke portie geschiedenisles gepend. Chapeau! Ik hoop, en ga er gewoon van uit, dat jullie reis voorspoedig blijft verlopen. Goede vaart 🙂

  3. Wat ik mis, is het eten van die heerlijke knäckebröt mit chökelöde hagelslög. Dat is zo smecklög!! Groeten van JW.
    Wat hebben jullie al veel beleefd en gezien! En zo boeiend beschreven. Groetjes, Thea.

Reacties zijn gesloten.